است كه از ثابتات و واقعيات دين مىباشد ، و به هيچ عنوان بطلان در آن راه ندارد . عَلَم و پرچم و كتيبه و . . . بنابراين اگر يك امر خيالى و وهمى شعار دين شد به هيچ عنوان خرافه نمىتواند باشد ، زيرا توضيح داديم كه خرافه به تخيل غير واقعى مىگويند و اين شعار دينى واقعيت دار واصيل است . گاه در برخى از شيوه‌هاى عزادارى از وسائلى استفاده مىشود كه مخاطب را وادار به تخيل صحنه كربلا مىكند و جوّ روحى افراد را دگرگون ساخته و آماده ابراز عواطف و گريه مىنمايد . مانند عَلَم كه در هيئتها به دست كسى بر افراشته شده و از اين رهگذر ابهت و شكوه لشكريان كه همگى با ساز و برگ جنگى و نيزه‌ها و شمشيرهاى افراشته از دور در چشم مينمايد را به مخاطبان منتقل سازد ، تا آنها را وادار به تخيّل و تصوّر صحنه عاشورا بنمايد . چنين كارى ممكن نيست خرافه و يا غير و اقعى باشد زيرا شعار و رمز و علامت عزاى حسينى قرار گرفته است . هر كس اندك آگاهى از عزادارى داشته باشد از ديدن آن به ياد هيئت و روضه و عزا مىافتد ، بنا براين دلالت و ارتباط ميان آن دو قهرى است و نمىتوان آن را انكار كرد . در برخى از شيوه‌ها نمايى از خيمه‌هاى مطهر ابى عبد اللَّه عليه السلام را نشان مىدهند كه در شعله‌هاى آتش مىسوزد ، چنين كارى براى تخيّل و تصوّر كردن صحنه عصر عاشورا بسيار موثر است .